Przykład: tanie chipsy TOP chips tak naprawdę produkowane są przez Lorenz Snack-World (http://www.lorenz-snackworld.pl/) - producenta takich marek jak Crunchips.

Aby znaleźć informację jaka firma stoi za produktem należy wpisać kod kreskowy, a strona pokaże nazwę producenta. Po zainstalowaniu Barcode Scanner (dla Androida) zamiast wpisywania kodów wystarczy zeskanować kod.

Ważne: w opcjach Barcode Scannera należy po uruchomieniu programu wejść w ustawienia, następnie pozycję "Własny URL wyszukiwania" i wpisać http://www.skaruz.com/code/index.php?code=%s

Od strony technicznej:
- jQuery Mobile
- łączenie się z zewnętrzną bazą
- podręczny cache w MySQL dla przetworzonych kodów produktowych i znalezionych producentów

W ciągu 2 dni od uruchomienia serwisu i podaniu linku na Wykop.pl nastąpiło ponad 9 tys. wyszukiwań.

Później nastał czas biblioteki Cufon gdzie wszystko było pięknie renderowane. Wszystko, ale nie wszędzie. W IE widoczna była brzydka przerwa (ok. pół sekundy) w momencie ładowania strony, udało się jednak znaleźć na to rozwiązanie.

Aby uniknąć tego brzydkiego efektu, należy:
1. zaraz po ukryć podmieniane elementy

 
<style type="text/css">
.menu {  visibility: hidden; }
</style>
 

2. bezpośrednio przed uruchomić cufon

<script type="text/javascript">
Cufon.replace(".menu");
Cufon.now();
</script>

3. pokazać podmienione elementy

 
<style type="text/css">
.menu { visibility: visible; }
</style>
 

Jako platforma testowa posłużył mi jedynie lokalny komputer 4 GB RAM z i3 (2.4 Ghz). Źródło danych stanowiła tabela z 217 tys. rekordów.

MySQL (MyISAM) - 5.1.49
MySQL (InnoDB) - 5.1.49
MongoDB - 2.0.2
PHP - 5.3.6

Wszystkie czasy podane są w sekundach, zaś każde z zapytań wykonywane jest w pętli 10 razy i jako wynik prezentowana jest średnia z tych 10 wykonań.

Wyniki mówią same za siebie - mongoDB idealnie nadaje się szczególnie do dużych baz danych, gdzie przewaga nad MySQL jest najbardziej widoczna.

Dzieje się tak, gdyż PHP ma z góry założone ograniczenie na możliwą do wykorzystania pamięć, a parsowanie plików standardową metodą (np. DOMDocument) potrafi ją skutecznie wykorzystać.

Rozwiązaniem jest skorzystanie z klasy XMLReader, domyślnie dostępnej w standardowej konfiguracji PHP od wersji 5.1.0 .

Zrobiłem krótkie porównanie szybkości działań dla DOMDocument i XMLReader korzystając z 4 różnych komputerów

Rozmiar pliku XML: 208 MB
Liczba wpisów: 148723

Jak widać różnica jest kolosalna (ok. 10-20 razy szybciej) i w przypadku dużych plików warto postawić na XMLReader.

Fragment kodu odpowiedzialny za parsowanie przez DOMDocument:

$doc = new DOMDocument();
$doc->load($localurl);
$items= $doc->getElementsByTagName("item");
$countItems = $items->length;
 
foreach($items as $item)
{
	$id = $item->getElementsByTagName("id")->item(0)->nodeValue;
	$url = $item->getElementsByTagName("url")->item(0)->nodeValue;
	$title = $item->getElementsByTagName("title")->item(0)->nodeValue;
	$author = $item->getElementsByTagName("author")->item(0)->nodeValue;
	$isbn = $item->getElementsByTagName("isbn")->item(0)->nodeValue;
	$image = $item->getElementsByTagName("image")->item(0)->nodeValue;
	$ean = $item->getElementsByTagName("ean")->item(0)->nodeValue;
	$published = $item->getElementsByTagName("published")->item(0)->nodeValue;
	$publisher = $item->getElementsByTagName("publisher")->item(0)->nodeValue;
	$pages = $item->getElementsByTagName("pages")->item(0)->nodeValue;
	$price = $item->getElementsByTagName("price")->item(0)->nodeValue;
	$description = $item->getElementsByTagName("description")->item(0)->nodeValue;
	$status = $item->getElementsByTagName("status")->item(0)->nodeValue;
	$count++;
  }

Fragment kodu odpowiedzialny za parsowanie przez XMLReader:

$reader = new XMLReader();
$reader->open($localurl);
 
while($reader->read())
{
	if($reader->nodeType == XMLReader::ELEMENT) $nodeName = $reader->name;
	if($reader->nodeType == XMLReader::TEXT || $reader->nodeType == XMLReader::CDATA)
	{
		if ($nodeName == 'id') $id = $reader->value;
		if ($nodeName == 'url') $url = $reader->value;
		if ($nodeName == 'title') $title = $reader->value;
		if ($nodeName == 'author') $author = $reader->value;
		if ($nodeName == 'isbn') $isbn = $reader->value;
		if ($nodeName == 'image') $image = $reader->value;
		if ($nodeName == 'ean') $ean = $reader->value;
		if ($nodeName == 'published') $published = $reader->value;
		if ($nodeName == 'publisher') $publisher = $reader->value;
		if ($nodeName == 'pages') $pages = $reader->value;
		if ($nodeName == 'price') $price = $reader->value;
		if ($nodeName == 'description') $description = $reader->value;
		if ($nodeName == 'status') $status = $reader->value;
		$ean = '';
	}
 
	if($reader->nodeType == XMLReader::END_ELEMENT && $reader->name == 'item')
	{
		$count++;
	}
}
$reader->close();

Po kilku latach używania pluginu NextGEN Gallery do Wordpresa jako metody na publikację zdjęć zdecydowałem się na przesiadkę na Picasę Web Albums. Teraz o wiele łatwiej, sprawniej i szybciej mogę dodawać nowo zrobione  zdjęcia.

Jako plugin do ich publikacji w galerii wykorzystałem dodatek PWA+PHP, który w bardzo wygodny sposób poprzez API wyświetla zawsze aktualne albumy. Jedyny problem był w przypadku chęci ukrycia kilku albumów z samej strony jednocześnie zachowując je w Picasie (np. albumy automatycznie zakładane w celu integracji z Google Plus). W tym celu należy wyedytować plik wp-content/plugins/pwaplusphp/dumpAlbumList.php<pre lang="php">

wyszukać linijkę

$pos = strlen(strpos($title,'_hide'));

i zamienić ją na

$ALBUMS_TO_HIDE=array('Scrapbook Photos', 'Profile Photos');
if (in_array($title, $ALBUMS_TO_HIDE))
$pos = 1;
else
$pos = strlen(strpos($title,'_hide'));

Oczywiście w $ALBUMS_TO_HIDE wstawiamy nazwy albumów do ukrycia.

Plugin jest darmowy, natomiast jego płatna wersja zawiera możliwość włączenia cache'u co znacznie przyspiesza ładowanie strony z wieloma albumami.

Przez ten czas sporo zmian zaszło w moim życiu, zarówno prywatnym jak i zawodowym. Prawdziwa miłość, nowa praca (a tym samym nowe wyzwania), rezygnacja z prowadzenia sklepów internetowych i ich sprzedaż. Ale po kolei.

Zaręczyłem się - po roku znajomości z prawdziwą wybranką serca, przyszłą żoną i matką moich dzieci. Z pełnym przekonaniem, świadomością, stałą i nieodpartą chęcią bycia razem. Ci, który mają mnie w kontaktach na NK mogli zobaczyć nieco zdjęć z tej okacji.

Po 7 latach prowadzenia własnej działalności zdecydowałem się na zmianę trybu pracy z one-man-army na typową pracę etatową jako webmaster / webdeveloper / programista. Do tej pory właściciel małej firmy, a jednocześnie osoba zajmująca się zagadnieniami związanymi z tworzeniem stron, marketingiem firmy, pozycjonowaniem, księgowością, logistyką itd. Obecnie mój zakres obowiązków obejmuje już tylko sprawy czysto techniczne, co pozwala skupić się na dalszym rozwoju i poznawaniu zagadnień, które mnie najbardziej interesują.

Również po 7 latach od uruchomienia sklepu Mydlandia oraz 4 latach prowadzenia sklepu Kadoro zdecydowałem się na ich sprzedaż. Powody decyzji były różne. Nie bez żalu, ale nadszedł czas kiedy należało iść do przodu i zamknąć za sobą pewien etap w życiu. Sklepy uruchamiałem od zupełnych podstaw (począwszy od koncepcji nazwy, wyglądu strony do negocjacji z kontrahentami), co nauczyło mnie to wielu aspektów prowadzenia biznesu w internecie. Była to bardzo cenna lekcja z dobrze zdanym egzaminem (w sprzedanych sklepach tych cały czas prowadzona jest sprzedaż).

Przy okazji większych życiowych zmian sprzedałem również moje małe biuro tłumaczeń Almand. Z racji innych obowiązków tłumaczeniami przestałem zajmować się już jakiś czas temu, dlatego nie było sensu blokować domeny i wstrzymywać potencjał serwisu. Trafił on to osoby która tłumaczeniami zajmuje się zawodowo.

To najważniejsze zmiany jaki były w ostatnich 2 latach. Postaram się, aby o kolejnych informować już na bieżąco, a jednocześnie wrócić do częstszych postów luźno związanych z tym, co się w moim życiu i otoczeniu dzieje.

Książki jeszcze nie czytałem, ale ze spisu treści i wspomnianego fragmentu w PDF wynika, że zawartych będzie tam sporo porad dla właścicieli sklepów internetowych. I nawet jeśli większość zagadnień jest znana, to warto odświeżyć sobie pamięć. Wystarczy przecież jeden nowy pomysł aby cena książki wielokrotnie się zwróciła.

Ponieważ mój sprzęt zaczynał odmawiać posłuszeństwa (zawieszanie się w losowych momentach), postanowiłem skorzystać w gwarancji i odesłać konsolę do naprawy. Jak wyglądał przebieg naprawy?

1. Rejestracja na stronie Microsoftu, podanie danych osobowych, numeru seryjnego konsoli, wydruk gotowego druku adresowego (niedziela - dzień 0).
2. Zadzwonienie po kuriera UPS lub tak jak w moim przypadku samodzielne zawiezienie (poniedziałek - dzień 1).
3. Dostarczenie przez UPS sprzętu do Niemiec gdzie znajduje się najbliższy oddział supportu Microsoftu zajmujący się tego typu naprawami ( środa - dzień 3)
4. Odebranie naprawionej konsoli (wtorek, dzień 9).

Całość naprawy od momentu oddania sprzętu do wysłania do momentu odebrania zajęła tydzień i 1 dzień. Biorąc pod uwagę wysyłkę zagraniczną w obie strony (razem 4 dni), oraz to że po drodze było święto czyli dzień wolny od pracy (Boże Ciało) i weekend (czyli razem 3 dni niepracujące) to tempo było iście ekspresowe.

Co jeszcze podniosło moją ocenę? Trzy dokumenty które były dołączone do kartonu.

1. Przeprosiny za niedogodności związane z koniecznością naprawy oraz informacja jakie elementy zostały wymienione. Zapewnienie że support robi wszystko co może aby awaria nie powtórzyła się w przyszłości.

2. Instrukcja synchronizacji kontrolerów bezprzewodowych (ponowna synchronizacja konieczna z uwagi na wymienioną płytę główną). Co prawda taka instrukcja znajduje się również gdzieś w dokumentacji dodanej podczas zakupu konsoli ale przecież po 1-2 latach korzystania ze sprzętu nie zawsze mamy je pod ręką.

3. Ankieta do wyrażenia oceny o całym procesie naprawy, w tym: jakość obsługi telefonicznej, szybkość i jakość naprawy, ogólna ocena zadowolenia. Oczywiście odesłanie jest w dołączonej kopercie bez konieczności naklejania znaczka pocztowego.

To wszystko sprawia że klient czuje się że wyjątkowo w dość niekomfortowej sytuacji jaką jest naprawa zakupionego sprzętu. Wiele firm mogłoby się uczyć obsługi klienta od tego działu Microsoftu.

Wersja 0.2 różni się od wersji poprzedniej tym, że działa.

Do pobrania stąd.

Więcej oczywiście w galerii.